NOVA Stables

Het Falabella Paard

Het Falabella paard is een miniatuur paard met een zeer vriendelijk karakter. Ze zijn ondeugend en speels en heel leergierig. De paarden kunnen zeer veel verschillende kleuren en aftekeningen hebben. Het Falabella paard is een kruising tussen verschillende soorten Criollo paarden en, in mindere mate, Europese en Aziatische rassen. Toen Amerika ontdekt werd, was het Spaanse paard één van de nobelste en sterkste dieren van Europa. Het was een mix tussen het Oosterse bloed van een Moors ras uit Noord-Afrika en een regionaal Spaans ras. De Spaanse paarden die naar het Zuid-Amerikaanse continent waren gebracht, waren geselecteerd op kracht en weerstand zodat ze bestand waren tegen zware omstandigheden. Nadat de paarden naar de pampas waren gebracht, werden ze in de steek gelaten tijdens de onsuccesvolle eerste fase van de Verovering en de natuurlijke selectie begon. De volgende generatie paarden was in staat om te overleven in een 'moeilijke' omgeving. De zwakke paarden overleefden deze omstandigheden niet of ze vielen ten prooi aan de Indianen of poema's. De sterkste en fitste paarden die overleefden. De 'beste' dieren werden zo verkozen om voor nageslacht te zorgen, waardoor ze in die omgeving konden overleven. Enkele paarden, met de deugden van hun voorvaderen, zijn door onbekende reden geïsoleerd geraakt van de rest van de groep. Ze woonden waarschijnlijk in een kleiner gebied in de zuidelijke heuvels van de huidige provincie Buenos Aires. De onvermijdelijke kruisbestuiving of een nog onbekende genetische verandering zorgde ervoor dat de paarden langzamerhand kleiner werden. Dit is het kenmerk dat generatie op generatie wordt doorgegeven. De paarden leefden al sinds de 19de eeuw in die regio toen een Ierse paardenfokker, Newtall, ze ontdekte in een wilde kudde: een groep, kleine perfect gevormde paardjes wiens oorsprong niet verklaard kon worden door de plaatselijke indianen. De paardjes leefden immers al heel lang tussen de werkpaarden van de Indianen. Newtall ving de paarden en fokte ze als hobby. Waarschijnlijk omdat hun ongebruikelijke formaat hem herinnerde aan wat hij ooit in zijn eigen land zag. Niet lang daarna schonk hij zijn kudde aan zijn schoonzoon J. Falabella. Deze schoonzoon fokt sindsdien de Falabella familiepaarden en zo groeide de kudde.

Tegen het eind van de 19de eeuw werd het bloed van andere rassen gebruikt om de proporties van de kleine paardjes te verfijnen. Het proces gebruikt voor deze kruisbestuiving is nergens vastgelegd en men komt er misschien wel nooit achter. In 1930 ontstond uiteindelijk het type zoals we het nu kennen.

Aanschaf

Ook al geeft de miniatuur paard door zijn formaat het idee dat hij weinig eisen stelt, is deze veronderstelling niet geheel juist. Net als een groot paard, heeft hij behoefte aan verzorging, aandacht en goede huisvesting.

Dus bedenk voor de aanschaf van dit dier of er wel genoeg tijd en mogelijkheden zijn om aan zijn behoeften te voldoen. Het is absoluut lonend, want elk dier dat gezond en gelukkig is, is een genot om naar te kijken en mee om te gaan.

Elk ras heeft zijn eigen “voor-” en “nadelen”, mogelijkheden en onmogelijkheden. Het is dus belangrijk te weten aan welke eisen en verwachtingen het paard moet voldoen. Ook het te besteden bedrag speelt een rol. Bepaalde rassen zijn nu eenmaal door hun zeldzaamheid en/of kwaliteit duurder dan een ander rassen. Ook de raszuiverheid, fokkwaliteiten, hengst of merrie, zijn allemaal bepalend voor de verkoopprijs.

Er bestaat geen goed gefokt paard die voldoet aan de hoogste eisen en vervolgens voor een zeer lage prijs te koop is.

Liefhebbers van het miniatuurpaard zijn over het algemeen zeer bereid om over hun geliefde dier te praten en uitleg te geven. Door naar keuringen te gaan, goed uw ogen de kost te geven en te praten met de mensen daar, kom u heel veel te weet. Informatie over keuringen en dergelijke zijn te vinden onder het kopje evenementen.
Ook het lezen van boeken of surfen op het internet helpt altijd.

Bij elk rasomschrijving is er ook een optie voor links. Deze verwijzen naar onder andere de rasvereniging en andere fokkers van het ras. Ook daar kunt u allerlei informatie vinden.

Hopelijk geeft deze site al een hoop informatie om u op weg te helpen. Heeft u nog vragen, dan kunt u altijd contact opnemen.

Verzorging

Wat eten miniatuur paarden en hoeveel? Hoe vaak moet er ontwormt worden en met welke middelen? Hoe vaak moeten de hoeven bekapt worden? Hebben ze onderdak nodig of kunnen ze buiten blijven? Moeten ze dagelijks geborsteld worden? Hoeveel aandacht hebben ze eigenlijk nodig?
Allemaal vragen waar geen éénduidig antwoord op te geven is.

Wel zijn er richtlijnen die kunnen helpen, verder is het zeer afhankelijk hoe de dieren gehouden worden en wat er mee gedaan wordt. Wordt er regelmatig gereden of gemend, wordt ermee gefokt, gaan ze naar keuringen. Al deze dingen hebben invloed op de zorg voor de paarden. Dus met behulp van richtlijnen, kan door observeren, overleggen met de dierenarts en hoefsmid, een optimale zorg geboden worden.
Iedereen heeft zijn eigen mening over hoe de dieren gehouden moeten worden en het is altijd goed om naar een andere mening te luisteren. Uiteindelijk kent u uw eigen dier het best en de situatie waarin hij/zij leeft, dus volg je eigen hart. Weinig kan dan mis gaan.

Waar iedereen het over eens zal zijn is dat ze altijd veel ruw voer, schoon water, beweging en een mogelijkheid om te schuilen nodig hebben. Ook enten en ontwormen behoort tot een goede verzorging.

Een paar tips:

- Een richtlijn voor voeren is dat een paard per 100 kg lichaamsgewicht 1 kg hooi (ruwvoer) en 0,5 kg krachtvoer. Afhankelijk van de intensiteit van de arbeid komt per 1 uur arbeid 0,2-0,5 kg krachtvoer bij. Verdeel het voer in een aantal porties per dag.

- Zorg dat ze altijd een liksteen ter beschikking hebben. Er zijn mineraal emmers en zoutblokken in de handel. Wat er in de een zit, zit minder in de ander,etc. Dus heb ik ervoor gekozen om beide aan te bieden.

- In de maanden augustus/september leggen horzels eitjes in de vacht van de paarden. Wanneer de paarden zichzelf likken of krabben, krijgen zij deze eitjes binnen. Zorg daarom ervoor dat wanneer je in deze maanden ontwormt, het ontwormingsmiddel ook bestanddelen bevatten tegen de horzellarven.

- De belangrijkste wormen worden gedood door ivermectine in het ontwormingsmiddel. Het maakt niet uit welk merk er gekozen wordt, of voor welk bedrag, zolang er maar ivermectine in zit.

- Influenza enting wordt over het algemeen jaarlijks gedaan. De stof zelf werkt echter maar maximaal 8 maanden. Vaak wordt aangeraden om drachtige merries een paar weken voor de geboorte te enten. Ook hoor je dat enten voor de winter maanden wordt aangeraden.
Deze gegevens hebben mij doen besluiten de paarden twee maal per jaar te enten.

- De veulenspuit bevat een langdurige antibiotica die er voor zorgt dat eventuele infecties die binnen komen door de navel worden bestreden. Nu is de kans op infectie vrij klein, vooral als het veulen in een schone omgeving wordt geboren en de navel goed wordt ontsmet. Maar mocht er toch een infectie ontstaan, dan is er een risico op gewrichtsproblemen. De veulenspuit moet binnen 24 uur na geboorte worden gegeven.
Wel of niet een veulen een veulenspuit geven laat ik afhangen van de omstandigheid waarin het veulen geboren wordt. Overleg met uw dierenarts voordat het veulen geboren wordt, zodat hij/zij hiermee rekening kan houden.

Ziekten

Dit is het meest onaantrekkelijk hoofdstuk om te lezen als om te schrijven. Wanneer ik dit soort hoofdstukken lees in boeken zou ik bijna stoppen met de dieren, omdat er zoveel mis kan gaan. Maar dan bedenk ik dat wij mensen een nog grotere waslijst aan problemen/ziekten hebben en toch loop ik nog steeds gezond rond. Dus lees ik het zodat ik geïnformeerd ben hierover en op het moment dat zich een probleem voordoet, duik ik er nog eens extra in. Verder laat ik me er niet door van de wijs brengen en vooral, raak niet in paniek. Gebruik uw gezond verstand en bij twijfel overleg met uw dierenarts.
Zij hebben ervoor gestudeerd en door schade en schande wordt iedereen wijzer. Iedereen moet ergens beginnen, niemand is wijs geboren.